Δημήτριος και Γεώργιος Παπανθίμου πριν από 100 χρόνια

-

Σήμερα αφαιρώντας το κολλημένο χαρτόνι από μια ακόμα στρατιωτική φωτογραφία αποκάλυψα και τον άλλο αδελφό της γιαγιάς μου Μαρούδας με στρατιωτική στολή. Και αυτή η φωτογραφία έχει ημερομηνία στο κείμενο που την συνοδεύει. Πρόκειται για τον Γεώργιο Παπανθίμου ο οποίος εικονίζεται με κάποιον άλλο υπαξιωματικό (φαίνεται να είναι Λοχίας) του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται παρά το ότι υπάρχει μια πολύ αχνή υπογραφή διαφορετική εκείνης του παππού μου κάθετα στο κείμενο. Ο Γραφικός χαρακτήρας μεταξύ των δύο κειμένων είναι σαφώς διαφορετικός αλλά είναι φανερό ότι και οι δύο ξέρουν πολύ καλά να διατυπώνουν με ορθή σύνταξη και γραμματική τις σκέψεις τους, πράγμα όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο για την εποχή τους μια και ο πατέρας τους ήταν δάσκαλος.

Ο Δημήτριος Παπανθίμου στέλνει την οπισθεν φωτογραφία του στον γαμβρό του Γεώργιο Αναστασίου από την Θεσσαλονίκη στις 9.5.1921.


Ο δεκανέας Δημήτριος Παπανθίμου δεν επέστρεψε από την Μικρασία.


Ο Γεώργιος Παπανθίμου στέλνει την όπισθεν φωτογραφία στην αδελφή του Μαρία από την Θεσσαλονίκη στις 25.3.1921.


Ο δεκανέας Γεώργιος Παπανθίμου πρέπει να είναι όρθιος διότι μοιάζει του αδελφού του και μιάς άλλης φωτογραφίας χωρίς οπισθόγραφο. Ηταν τυχερός και επέστρεψε σώος από τον πόλεμο.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η παιδική ζωή με την οικογένεια ΙΙ - Ο πατέρας μου

-
Εικόνα
  Η μόνη φωτογραφία των παιδικών χρόνων που βρήκα μόνο με τον πατέρα μου στις πλάκες της μαγειριάρας μαζεύοντας σύκα. Τον πατέρα μου δεν θυμάμαι να τον έβλεπα συχνά γιατί πάντα έλειπε στην δουλειά. Όταν ήμουν μικρός δεν θυμάμαι να με πάρει από το χέρι για βόλτα ή να ασχοληθεί για πολύ μαζί μου. Όταν ήταν στο σπίτι συνήθως ήταν κουρασμένος από την καθημερινή δουλειά και το απόγευμα έβγαινε καμιά βόλτα στο καφενείο όπως όλοι οι άντρες της εποχής. Επρεπε να φροντίσει για τα κτήματα της οικογένειας γιατί ήταν ο μόνος άνδρας που είχε μείνει να ασχοληθεί με τα λιόδεντρα σε διάφορα σημεία του Πρίνου (Κλήρος, Αϊ Δημήτρης, Γέννα, Κοτσίνια, Χαρκοπάδικο) και την περιποίησή τους, αλλά και τα χωράφια στην Βάλτα και στου Αϊ Δήμα (ή αλλιώς του Τσάγκα το αμπέλι) που τα έσπερνε με τριφύλλι για τα ζώα, τα σπίτια στο χωριό και τον κήπο τους, κάποτε θυμάμαι ότι είχαμε και αμπέλι στο Κάπουνο! Σπάνιες οι φορές που ήταν στο σπίτι και ασχολιόταν μαζί μου. Φυσικά στα χάδια και τα χατήρια τον αναπλήρωνε η...
Διαβάστε περισσότερα

Η καπναποθήκη Meyer

-
Εικόνα
  Η καπναποθήκη του Αγγλου Meyer στο βάθος ήταν από τις μεγαλύτερες αλλά δεν ευτύχησε να φτάσει στις μέρες μας. Αφού άλλαξε ιδιοκτήτες γκρεμίστηκε και στην θέση της κτίστηκαν τα κλασσικά μοντέρνα κτίρια που έχουν αλλάξει την ιστορική μορφή της πόλης. Νεαρός αξιωματικός που εμφανίζεται συχνά στο τμήμα του αρχείου που σχετίζεται με το μέγαρο Raul φωτογραφίζεται στην παραλία στις αρχές της δεκαετίας του 1950 με φόντο το συγκεκριμένο κτίριο.
Διαβάστε περισσότερα

Πρωτομαγιά στο Δασύλλιο με τον φακό του Δημητράκη Παπάνθιμου

-
Εικόνα
Πρωτομαγιά στο Δασύλιο... Με την φωτογραφική μηχανή του Δημητράκη Παπάνθιμου. Η αλήθεια είναι ότι πολύ αμυδρά θυμάμαι τον εαυτό μου σαν μικρό παιδί στο Δασύλλιο και μάλιστα Πρωτομαγιά. Τον θυμάμαι βέβαια αργότερα στα χρόνια της δεκαετίας του 1960 όταν πήγαινα στο Γυμνάσιο αλλά κυρίως τον θυμάμαι εκεί πολύ καλά τα καλοκαίρια. Οταν βρέθηκε στα χέρια μου το φωτογραφικό αρχείο του θείου μου άρχισαν να ζωντανεύουν οι όποιες μνήμες κρυβόταν στο βάθος του μυαλού μου, τον καιρό που το μόνο που υπήρχε στην περιοχή ήταν ένα μισογκρεμισμένο και καμμένο κτίριο που όπως μου είπαν οι γονείς μου ήταν εκεί από την περίοδο της κατοχής. Φυσικά εκείνα τα χρόνια η περιοχή ήταν ένας βάλτος που όταν έβρεχε αρκετά πλημύρριζε εντελώς και η πρόσβαση από τις Καλύβες ήταν δύσκολη και μόνο από την πλευρά της Σκάλας εκτός από κάποια μονοπάτια που λίγοι τα γνώριζαν και λιγότεροι τα χρησιμοποιούσαν. Αργότερα μετά τον πόλεμο ανοίχτηκαν τα αποστραγγιστικά κανάλια που ξεκινούσαν από την Σκάλα και έφταναν ως το ...
Διαβάστε περισσότερα

Κόντρες...

-
Εικόνα
Τα προβλήματα χώρων έγιναν ακόμα πιο πιεστικά την χρονιά αυτή (2004/05) γιατί έπρεπε να εγκατασταθεί ο εξοπλισμός που ερχόταν από τα προγράμματα διεύρυνσης και ενίσχυσης σπουδών πληροφορικής και χώροι άλλοι δεν βρισκόταν. Ετσι αναγκαστικά άρχισαν να μετατρέπονται αίθουσες διδασκαλίας σε εργαστήρια και πρώτη πρώτη ήταν η ΒΠ2 που έγινε εργαστήριο Ρομποτικής ενώ ακολούθησε αργότερα την επόμενη χρονιά η ΒΠ1 που έγινε εργαστήριο Ψηφιακών Συστημάτων. Τα μόνα νέα αποκτήματα ήταν ο παλιός χώρος των φωτοτυπικών που έγινε αίθουσα ΒΠ4 και το παλιό γραφείο του Δ. Κρυωνά που δόθηκε την άνοιξη του 2005 στον Α. Τσινάκο. Ο Νοέμβριος του 2004 ήταν πολύ άσχημος για τις σχέσεις με το τμήμα Ηλεκτρολογίας το οποίο μας απαγόρευσε να χρησιμοποιούμε χώρους του στους οποίους κάναμε το λάθος να εγκαταστήσουμε δικό μας σύγχρονο εξοπλισμό γιατί δεν είχαμε που να τον πάμε και τον χρησιμοποιούσαμε από κοινού. Ηταν η πρώτη ένδειξη αυτού που θα ακολουθούσε και αφορούσε εμένα τον ίδιο. Ετσι αναγκαστήκαμε να κάνουμ...
Διαβάστε περισσότερα

Στο στρατό...

-
Εικόνα
Η πρώτη επαφή με το στρατό θα ήταν το κλασσικό «περιοδεύον» όπως το θυμάμαι να λέγεται το ΣΕΟ (Σώμα Επιλογής Οπλιτών) εκείνα τα χρόνια που τελείωνα το Γυμνάσιο στην Καβάλα. Πολύ παραξενεύτηκα που δεν με κάλεσαν να παρουσιαστώ όπως όλοι οι συμμαθητές μου και τότε δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί «με ξέχασαν». Φυσικά τα πράγματα τότε ήταν τελείως διαφορετικά από σήμερα που όλα γίνονται μέσα από το gov . gr . Η χωροφυλακή ήταν η αρμόδια υπηρεσία που αναλάμβανε να σε καλέσει ήδη από την προηγούμενη χρονιά και ο πατέρας μου τίποτα δεν μου ανέφερε. Αργότερα κατάλαβα ότι η αιτία ήταν ότι με στείλανε νωρίς στο σχολείο και ο στρατός μετρούσε όχι με το σχολείο αλλά με την ηλικία. Θυμάμαι πολύ καλά ότι το χαρτί για να περάσω «περιοδεύον» στην Καβάλα ήρθε στο χωριό αλλά εγώ είχα τελειώσει το Γυμνάσιο και περίμενα τα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων και δεν ήξερα που θα ήμουν τον επόμενο Απρίλιο! Ετσι κάπου στα μέσα Οκτωβρίου του 1969 πήρα το χαρτί στο χέρι και πήγα με το λεωφορείο του ΚΤΕ...
Διαβάστε περισσότερα

Neapolis... η συνέχεια και το τέλος

-
Εικόνα
Κουτσά στραβά αναγκάστηκα και γώ να μάθω τα στοιχειώδη του οπτικού προγραμματισμού που ήταν η γλώσσα που υποστήριζε μετά μανίας η Microsoft αλλά δεν είχα τον χρόνο να εμβαθύνω στο βαθμό που θα ήθελα για να υποστηρίξω τους σπουδαστές της Βιομηχανικής Πληροφορικής που δεν μάθαιναν αυτή την γλώσσα αλλά την C ++ από την οποία είχα μεσάνυχτα. Ο βασικός λόγος που έθαψα τις ανησυχίες μου για το εγχείρημα της συμμετοχής μου στο νέο τμήμα ήταν η ελπίδα ότι ανάμεσα στους σπουδαστές της ΒΠ θα έβρισκα πολλούς πρόθυμους να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη του Neapolis και δεν έκανα πολύ μεγάλο λάθος στην εκτίμηση. Η επέκταση στις εκδόσεις 5 και κυρίως 6 στηρίχτηκε κυρίως σε αυτούς αν και δεν ήταν η ποιότητά τους ως προγραμματιστών εκείνη ορισμένων παθιασμένων ξένων σπουδαστών που χωρίς να είναι εξειδικευμένοι ως πληροφορικάριοι είχαν λόξα με τον προγραμματισμό και κυρίως πειθαρχία, σοβαρή υποδομή στα συστήματα που μελετούσε το Neapolis και φυσικά αυστηρή προσήλωση στον στόχο της ολοκλήρωσης σε συγκε...
Διαβάστε περισσότερα

Στην ουρά ....για 60 ευρώ

-
Εικόνα
Στις αρχές Οκτωβρίου πεθαίνει η αδελφή της πεθεράς μου που ήταν άρρωστη και τις τελευταίες βδομάδες της ζωής της περνούσε δύσκολα. Κάπου τότε ο Βαγγέλης διορίζεται ως αναπληρωτής στην Ββάθμια και πάει στους Φούρνους της Ικαρίας. Παρατάει την ΑΛΜΕ και φεύγει να κυνηγήσει το όνειρο της ζωής του, μια θέση στην εκπαίδευση. Η Λίνα μόνη της στη Θάσο, ευτυχώς έχει εμάς. Για τις διακοπές της 28.10 ο Βαγγέλης φτάνει Θεσσαλονίκη αεροπορικώς από Σάμο στις 25.10 αλλά η Λίνα δεν μπορεί να βγεί από το νησί λόγω απαγορευτικού, έτσι εκείνος πάει Βέροια και κείνη μένει Θάσο. Τα έχει αυτά το νησί δυστυχώς. Αφού βγάλαμε το λάδι από τα Μαρμαρόμαντρα με τον Ηλία στις 10 Νοεμβρίου μεταφερθήκαμε στην Καβάλα για να ξεχειμωνιάσουμε. Η Λίνα μόνη στη Θάσο και κάποια σαββατοκύριακα στην Καβάλα. Στις 20 Δεκεμβρίου παίρνουμε τον Βαγγέλη από Θεσσαλονίκη και τον πάμε Κεραμωτή. Παραμονή Χριστουγέννων φεύγουν για Βέροια, πακετάρουν όσα άφησαν πίσω και τα μεταφέρουν στη Θάσο με φορτηγό αφήνοντας το διαμέρισμα που κρ...
Διαβάστε περισσότερα

Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα

-
Εικόνα
Πολλή συζήτηση γίνεται για τα προνόμια ή δικαιώματα των πλήρως εμβολιασμένων και τα κίνητρα (υπό μορφή χαρτζιλικιού), ιδιαίτερα στους νέους. Από την μια μεριά η κυβέρνηση βιάζεται να αυξήσει το ποσοστό των εμβολιασμένων βλέποντας το τέταρτο κύμα να καταφθάνει με βεβαιότητα όπως γίνεται ήδη στην Μεγάλη Βρεττανία και την Πορτογαλία στην Δυτική Ευρώπη και στην Ρωσία στην Ανατολική. Ταυτόχρονα καίγεται να αυξηθούν τα έσοδα του τουρισμού και δέχεται οποιονδήποτε θέλει να έρθει, ευτυχώς με τυπικά καθορισμένα μέσα ελέγχου ( PLF , PCR , Rapid Test , Ψηφιακό πιστοποιητικό Εμβολιασμού ή νόσησης) που δημιουργούν ατελείωτες ουρές στα χερσαία σημεία διέλευσης που είναι ούτως ή άλλως περιορισμένα. Το περσινό αποτέλεσμα του χειρισμού της τουριστικής ροής το είδαμε και το γνωρίσαμε για τα καλά τον χειμώνα και την άνοιξη. Φέτος η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική και όσον αφορά τους ντόπιους και όσον αφορά τους τουρίστες σε δύο επίπεδα. Οι εμβολιασμοί έχουν από την μια μεριά ανοσοποιήσει σημαντ...
Διαβάστε περισσότερα

Η πανδημία και η αντιμετώπισή της... μια προσωπική κριτική ματιά

-
Εικόνα
Θυμάμαι πολύ καλά τον φόβο που όλους μας έπιασε όταν είδαμε το ιταλικό και ισπανικό χάος της προηγούμενης άνοιξης. Κλειστήκαμε μέσα χωρίς πολλά πολλά μόλις μας το επέβαλε η κυβέρνηση και έξω κυκλοφορούσαν μόνο αυτοί που δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά. Εκείνον τον καιρό ούτε μάσκες υπήρχαν ούτε αντισηπτικά και μόνο η απόσταση και η απομόνωση ήταν τα μόνα αποτελεσματικά. Σαπούνι και άγιος ο θεός, σε ένα σούπερ μάρκετ μόνο και σε κείνο με χίλιες δυό προφυλάξεις. Κάπως έτσι πέρασε η πρώτη περίοδος χωρίς σοβαρό αριθμό και κρουσμάτων και θυμάτων και τα νοσοκομεία δεν ζορίστηκαν πολύ. Ο λόγος; Η έγκαιρη οδηγία για αυστηρό αυτοπεριορισμό και κλείσιμο σχεδόν των πάντων. Τα λεφτά όμως τελείωσαν γρήγορα και τα δάνεια πήραν τον ανήφορο. Μόλις μαλάκωσαν τα πράγματα και άρχισαν και οι ζέστες όλοι ετοιμάστηκαν να υποδεχθούν τους τουρίστες που άρχισαν δειλά δειλά να καταφτάνουν από την γειτονιά μας μόνο γιατί οι άλλοι που ερχόταν με αεροπλάνα δεν το κούνησαν από τις χώρες τους παρά την καλή σχε...
Διαβάστε περισσότερα

Σχολικές γιορτές για την 25η Μαρτίου

-
Εικόνα
  Ο γιορτασμός των εθνικών επετείων στην διάρκεια της μαθητικής ζωής του Δημοτικού Σχολείου ήταν πάντα αναπόσπαστο μέρος της εθνικής μνήμης όσο και αν εκείνο τον καιρό, σαν μικρά παιδιά, δεν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε. Οι προσωπικές μου αναμνήσεις, αποτυπωμένες στον φωτογραφικό φακό μάλλον του Νίκου Βλαχογιάννη δεν είναι πολλές και περιορίζονται στις παραστάσεις της πέμπτης δημοτικού. Φυσικά και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες από την παράσταση αλλά η φωτογραφία παραπέμπει σε Καραϊσκάκη πληγωμένο και κάποιον καλόγερο στο Μοναστήρι του Προυσού μάλλον. Εγώ πρέπει να έκανα τον Καραϊσκάκη και ο συμμαθητής μου Θανάσης Μαριγούδης τον καλόγερο. Πέραν της φωτογραφίας δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα μια και πέρασαν από τότε 59 ολόκληρα χρόνια. Μια αδιόρατη καλλιτεχνική φλέβα πρέπει να την είχα αλλά δεν μου πέρασε από το μυαλό να την καλλιεργήσω. Περισσότερα θυμάμαι από την επόμενη χρονιά στην έκτη δημοτικού όταν συμμετείχα σε δύο παραστάσεις, ένα μεγάλο έργο με πολλούς «ηθοποιούς» όπου είχα...
Διαβάστε περισσότερα